Food Court to odrębna strefa po wschodniej stronie wyspy, poza bowl Mainstage, ale połączona z główną osią pieszą. To nie rząd stoisk obok sceny - to osobny obszar z własnymi punktami wejścia, planem siedzeń i logiką ruchu.

Dwadzieścia cztery pozycje wystawców. Zadaszone miejsca siedzące dla ok. 1200 osób. Otwarte miejsca na okolicznym terenie dla kolejnych 800. Do całej strefy można dojść bez wchodzenia w bowl, co oznacza, że ludzie mogą jeść, odpocząć i wrócić bez walki z prądem tłumu.

Miks stoisk obejmuje jedzenie, napoje bezalkoholowe i niewielką liczbę punktów sprzedażowych. Alkohol jest obsługiwany osobno przez dedykowane punkty wewnątrz obwodu bowl.

Pierwotny plan miał jeden pomost. Na rysunku miał sens - jeden kontrolowany punkt wejścia, wszystko ogarniane w jednym miejscu.

Konsultant ds. bezpieczeństwa eventu przejrzał to w trzecim tygodniu maja i powiedział: jeden pomost nie zadziała przy takiej pojemności. Jeśli 300 osób przypływa łodzią, a jednocześnie idzie kontrola bezpieczeństwa, masz wąskie gardło. Jeśli wyjścia publiczne nakładają się z transferem VIP-a, przybyciem artysty albo dostawą produkcyjną, masz gorszy problem. Jeden pomost to pojedynczy punkt awarii dla całego systemu transportu.

Festival Island obsługuje teraz trzy osobne punkty dokowania. Nie dzielą ruchu.

Main Arrival Dock - dostęp tylko dla publiczności, przy stronie Sunset Beach. Dłuższe molo z dwoma stanowiskami, obsługujące wszystkie przybycia i odjazdy gości z biletami. Zarządzanie kolejką, kontrola bezpieczeństwa, aktywacja opasek. Bez transferów VIP, bez transferów artystów, bez logistyki ekipy.

VIP Dock - osobny punkt przybycia i wyjścia premium po południowo-wschodniej stronie. Goście VIP, prasa i wejścia na zaproszenia przybywają tutaj, a potem idą bezpośrednio w stronę VIP Cove i dedykowanej strefy oczekiwania. Dzięki temu mniejsze jednostki pasażerskie nie wchodzą w główny proces przybycia publiczności.

Service + Artist Dock - tylko backstage i logistyka, za Mainstage. Artyści, ekipa techniczna, dostawy produkcyjne i kursy serwisowe używają tego pomostu, a potem idą trasą serwisową dookoła tyłu sceny i do strefy produkcyjnej.

Trzy pomosty, trzy funkcje, zero krzyżowania z głównym ruchem publiczności. W maju nie wiedzieliśmy, że potrzebujemy aż takiego rozdziału.

Pozycja platformy FOH została potwierdzona na 118 metrów w osi. Czego nie potwierdziliśmy, dopóki nie postawiliśmy człowieka na 4-metrowym rusztowaniu w tej pozycji, to fakt, że wieża opóźnień na 62 metrach częściowo zasłania dolną trzecią część lica sceny z linii widoczności FOH.

Nie ekran. Nie szczyt konstrukcji. Dolny pokład sceny i strefa downstage z artystami - częściowo zasłonięte.

Fix: wysokość platformy FOH została zwiększona z 4 do 5,2 metra. Otworzyło to linię widoczności ponad wieżą opóźnień. Konstrukcja platformy została przeprojektowana. Obciążenie fundamentu przeliczone. Dostawa przeplanowana.

Dlatego weryfikacja linii widoczności robi się z człowiekiem na rusztowaniu, nie z rysunkiem.

Pierwsza pełna mapa ruchu pieszego wyglądała dobrze. Krzywizny ścieżek gładkie, strefy dobrze rozdzielone, wizualna logika czysta. Problem polegał na tym, że łukowata ścieżka między Food Court a Photo Spot przebiegała dokładnie przed wyjściem z korytarza ewakuacyjnego.

W zwykłej eksploatacji: OK. W ewakuacji: ruch pieszy i ruch ewakuacyjny zbiegałyby się w tym samym punkcie, w tym samym kierunku, w tym samym czasie. To niedopuszczalne nałożenie.

Ścieżka została narysowana na nowo jako prosty ukośnik. Mniej elegancko. Korytarz ewakuacyjny jest teraz czysty. Czasem ładna ścieżka jest złą ścieżką.

Na początku miesiąca plan brzmiał: zbudować scenę, doprowadzić do niej zasilanie, dowieźć ludzi łodzią. Scena była centrum wszystkiego. Pierwszą rzeczą na mapie, wokół której układało się wszystko inne.

Cztery tygodnie konsultacji później kolejność jest odwrócona. Scena jest ostatnią rzeczą, która przyjeżdża. Zanim scena pójdzie w górę, musi za nią być droga dla pojazdów serwisowych, gniazda zasilania w ziemi pod nią, odwodnienie wokół jej obrysu, pomost, który przyjmie ciężki sprzęt bez kolizji z przybyciem publiczności, i zaplecze załogi oddzielone od wszystkiego, co zobaczy publiczność.

Uczyliśmy się tego stopniowo, od ludzi, którzy już to robili. Część była oczywista z perspektywy czasu. Nic nie było oczywiste na początku.

Mapa, która istnieje dziś, nie wygląda jak mapa z 5 maja. To postęp.

Main Arrival Dock to pierwszy punkt operacyjny, przez który przechodzi każdy gość z biletem. To nie jest osobna strefa na wyspie - to kontrolowana krawędź wejścia widoczna na mapie, gdzie łodzie wysadzają ludzi bezpośrednio do procesu check-in i kontroli bezpieczeństwa.

Pomost obsługuje kontrolę bezpieczeństwa, weryfikację biletu, aktywację opaski i podstawową orientację. Układ wykorzystuje równoległe pasy do rozdzielenia napływu z przybyć łodziowych. Pomiędzy kolejnymi łodziami pasy się resetują. Cel to maksymalnie 8-minutowe oczekiwanie od zejścia z łodzi do przejścia kontroli przy pomoście.

Za pomostem ruch wypuszczany jest na wyspę: jedna trasa skręca w stronę Sunset Beach i zachodniej części, a główna oś piesza prowadzi dalej w stronę bowl Mainstage, Food Court i Chill Lagoon. Rozdział jest celowy - rozprasza początkowy tłum, zanim się zagęści.

Sunset Beach (plaża) leży na południowo-zachodniej krawędzi wyspy, obok publicznej strony wejściowej, ale jej nie zastępuje. Jest zwrócona w stronę otwartej wody i łapie popołudniowe światło bezpośrednio. W bezchmurny wieczór słońce zachodzi nad wodą z tej pozycji.

Goście najpierw przechodzą proces przy Main Arrival Dock. Dopiero potem plaża staje się pierwszą spokojną strefą dostępną z trasy pieszej.

Strefa plaży jest do rekreacji: siedzenia, patrzenia na wodę, fotografii i tego rodzaju powolnego czasu, na który festiwal często nie zostawia miejsca. Na samej plaży nie ma stoisk. Nie ma scen. Nie ma nagłośnienia - dźwięk z Mainstage nie niesie się czysto na tę stronę wyspy z pełnej odległości.

To cicha strefa w wydarzeniu, które ciche nie będzie.

Stage Lab nie jest jeszcze fizyczną przestrzenią - to środowisko symulacyjne. Testujemy konfiguracje LED, kąty oświetlenia, palety wizualne i sekwencje show control w kontrolowanych warunkach, zanim cokolwiek trafi na wyspę.

Testy z tego tygodnia skupiały się na podstawowej palecie kolorystycznej: magenta, cyjan, bursztyn i fiolet. Kombinacje były oceniane pod kątem czytelności z odległości FOH (118 m), bocznego przenikania na krawędziach bowl i jakości wash przy słabym świetle otoczenia. Dwie kombinacje zostały odrzucone, bo interakcja magenty z bursztynem tworzyła z daleka mętny środek pasma.

Kalibracja jasności LED jest ustawiona na 60% dla warunków dziennych w plenerze i 35% po 23:00. Powyżej 35% po zmroku obraz męczy wzrok publiczności. Poniżej 60% w przejściu golden hour traci się widoczność.

Specjalistka od ruchu tłumu przyjechała w poniedziałek. Robi to zawodowo - modeluje, jak ludzie poruszają się po lokalizacjach tymczasowych, gdzie zwalniają, gdzie się zatrzymują, gdzie napierają.

Patrzyła na naszą mapę jakieś dziesięć minut. Potem zaczęła wskazywać palcem.

Główna ścieżka od pomostu przybycia do Mainstage działa OK przy 3000 osób. Przy 10 000 zamienia się w korytarz. Przy 15 000, jeśli dwie grupy idą w przeciwnych kierunkach jednocześnie - ludzie wychodzący z bowl i ludzie wracający z jedzenia - przestaje się ruszać w ogóle.

Plaża była w oryginalnej wersji strefą przybycia. Powiedziała: nie. Plaża nie może być strefą przybycia. Plaży nie da się kontrolować. Ludzie się rozchodzą, siadają, zatrzymują. Potrzebujesz pomostu, pasów i kontrolowanego przejścia z łodzi na wyspę. Plaża jest na późniejszą część nocy.

Przeprojektowaliśmy mapę pieszą od zera. Zajęło to resztę tygodnia. Nowa wersja jest mniej piękna od starej. Będzie działać.